Wandelen en badderen in Zuid-Frankrijk

4.5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
Zuid-Frankrijk :  Uitzicht op Pont Gisclard in de Pyreneeën
Uitzicht op Pont Gisclard in de Pyreneeën ©puuropreis.nl

Mondkapje af, wandelschoenen aan! Als ik uit de taxi stap bij station La Cabanasse, een verstilde plek in het departement Pyrénées-Orientales, ontstaat even een zekere baldadigheid. Weg met die corona-verdediging, ik ga in Zuid-Frankrijk urenlang frisse lucht opsnuiven tijdens een randonnée pédestre door de beboste rivierdalen van El Jardó en La Têt.

Gids Etienne heeft nauwelijks zijn eerste kennis met me gedeeld over de diversiteit van het regionale natuurpark van de Catalaanse Pyreneeën of de naam Cecilia Stenfors schiet me te binnen. Ik denk plots aan een Zweedse, terwijl we op deze zachte zondagmorgen in Zuid-Frankrijk net op het onverhard zijn aanbeland. De ingeving heeft alles te maken met de ruige, bergachtige regio, die vandaag ook nog eens stralend wordt belicht. ,,Natuurlijke omgevingen zijn een belangrijke hulpbron om de gezondheidsuitdagingen in onze samenleving het hoofd te bieden”, concludeert de onderzoeker aan het Karolinska Institutet in Zweden. ,,Studies wijzen uit dat tijd doorbrengen in de natuur het stressniveau verlaagt, prestaties bevordert en negatieve emoties vermindert.” En Stenfors heeft gelijk, ik voel me al heel wat beter dan vanmorgen vroeg.

Drukte in tijden van corona

Daar komt nog bij dat natuurgebieden - zeker in tijden van corona - welkome oases zijn om weg te blijven van een eventuele besmetting. Tot die slotsom is ook het toeristenbureau in de Oostelijke Pyreneeën gekomen, dat in augustus 2020 de toeristenstroom naar Zuid-Frankrijk behoorlijk zag toenemen in vergelijking met dezelfde maand vorig jaar. Le Train Jaune was als vanouds populair, maar menigeen liet het bijzondere treintje links liggen om wandelend of fietsend het gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje te ontdekken.

ReizenReizen

Onze randonnée pédestre staat te boek voor 4,5 uur wandelplezier, met als einddoel Saint-Thomas les Bains. Daar ligt, zo heb ik in de voorbereiding gelezen en gezien, een Grande Source Sulfureuse, die elk uur 30 kubieke meter bronwater met een temperatuur van 58 graden Celsius aan de oppervlakte brengt. Aangezien dit thermale aanbod ook nog eens zwavelhoudend is en rijk aan bicarbonaat en fluor wordt de vloeistof alom een pijnstillende, ontspannende, antiallergische en genezende werking toegedicht. En dus is het niet gek dat er, in de open lucht op een hoogte van 1150 meter, een wellnesscomplex is gekomen met drie warmwaterbaden, omzoomd door een majestueus amfitheater.

Romeinen en internet

Maar voor ik heerlijk kan gaan badderen, moet er nog zeker tien kilometer worden gelopen, op en af. Na het verlaten van de laatste bebouwing van La Cabanasse, met weer zo'n bekoorlijk stationnetje van de Gele Trein, kronkelt het rotsige pad zich al snel door het groen en langs bergruggen. We doen rustig aan en kijken uitgebreid om ons heen, naar bomen, planten, bloemen, hagedissen en de gieren, die boven ons cirkelen. Als dat maar geen slecht voorteken is… Onderwijl blijkt Etienne een aangename gids; informatief waar nodig. Zo leer ik al stappend dat we in het heden feitelijk verleden en toekomst aan het verbinden zijn. Ons pad dateert namelijk uit de tijd van de Romeinen (‘toen deed men er twee dagen over om met een postkoets van Perpignan naar Mont-Louis te komen’), maar onderweg zien we her en der diepe gaten, met felgekleurde kabels voor glasvezel internet.

winter_st_thomasPR_ADT66
wandelaar_met_hondpuuropreoisnl
vrouw_st_thomaspuuropreisnl
train_jaune_en_pont_gisclardpuuropreisnl
station_train_jaunepuuropreisnl
st_thomaspuuropreisnl
routebordpuuropreisnl
relaxenpr_bains_st_thomas
pont_gisclardpuuropreisnl
oude-brugpuuropreisnl
ontmoetingpuuropreisnl
kerk_in_gehucht_enpuuropreisnl
hagedispuuropreisnl
bron_st_thomaspuuropreisnl
boswandelingpuuropreisnl
bord_gisclardpuuropreisnl
berggezichtpuuropreisnl
01/17 
start stop bwd fwd

Al stijgend en dalend doorkruisen we de bossen, met op de achtergrond dan weer het geluid van de snelstromende Têt, een fluitende Traine Jaune of het gehuil van motorrijders, die hoog boven ons de route nationale 116 tussen Perpignan en Bourg-Madame als racebaan gebruiken. Na een korte pauze bij kennissen van Etienne, bij wie de route direct langs hun huis loopt, steken we diep de vallei in. Na het passeren van een eeuwenoude stenen brug wacht ons in het dal van Planès een jonger meesterwerk der bouwkunst. De hangbrug van Cassagne - of Pont Gisclard, zoals het kunstwerk lokaal te boek staat – staat er sinds 1910 en sindsdien rijden er treinen over van de Ligne de Cerdagne. Als ik tegen een van de twee pijlers leun en steil omhoogkijk, laat ik de feiten van Etienne eens goed op me inwerken. Deze spoorwegbrug is 253 meter lang en steunt op gemetselde pijlers van 28 en 32 meter hoog, met daarop elk een metalen mast van 30 meter. Over beide toppen lopen vuistdikke staalkabels naar het brugdek, vergelijkbaar met de Manhattan Bridge, een tijdgenoot in New York. Het bouwsel in de Pyreneeën is in 1995 tot beschermd monument betiteld en vandaag de dag nog de enige spoorweghangbrug die in Frankrijk in gebruik is.

Het verhaal is echter niet af, zonder het drama te vertellen rond naamgever Albert Gisclard. De architect uit Nîmes verongelukt op zondag 31 oktober 1909 bij een bizar ongeval, vlakbij de brug in aanbouw. Hij zit met vijftien anderen in een testtrein, die door een menselijke fout plotseling in beweging komt, onbestuurbaar van een helling raast en uit de rails loopt. Naast Gisclard vinden nog vijf inzittenden de dood; de anderen raken zwaargewond. Het restant van de wandeling naar Les bains thermaux de St Thomas, volgens de bebording in Forêt de Fontpédrouse nauwelijks een kwartier, verloopt enigszins bedrukt.

Voor ik daar mijn wandeltenue verruil voor mijn wellness-outfit is het tijd om kort de sportieve balans op te maken. Met dank aan de app Strava kom ik te weten dat ik iets meer dan 10 kilometer heb afgelegd, 2 uur 41 minuten en 9 seconden heb bewogen en zodoende 15 minuten en 59 seconden over een kilometer heb gedaan. Maar feitelijk veel belangrijker: er zijn deze ochtend al 1016 kilocalorieën verbruikt en dan moet het bad-plezier nog komen.

Relaxen in Saint-Thomas-les-Bains ©puuropreis.nl

Dat begint met teleurstellingen, ik kan niet anders zeggen. Mijn komst is weliswaar door de toeristische dienst aangekondigd, maar hoe met de journaliste néerlandais om te gaan, weet eigenlijk niemand. En dan gaat het van kwaad tot erger. Als na wat heen en weer gepraat in de receptie niets mijn waterpret nog in de weg lijkt te staan, wordt mijn zwembroek afgekeurd. Mijn maillot de bain, naar instructie van de uitnodigende partij in mijn rugzak gestoken, is van het wijdvallende model en hier is de ballenknijper verplicht. Om het kort te houden: in geleende badkleding drentel ik uiteindelijk gemondkapt door het gebouw, van relaxen is nog geen sprake.

Eenmaal buiten verandert alles snel. Het mondkapje mag af en voor me liggen drie baden te glinsteren in de zondagmiddagzon. Bij het douchen, onder een galerij sproeiers in de openlucht, ruik ik een geur die me in de verte doet denken aan de natuurlijke baden in Hongarije. Het water is met 37 graden trouwens heerlijk warm. En nooit is er die eerste rilling, zoals thuis.

Met de postkoets naar het kuuroord

Om het geheel eens goed te bekijken, beklim ik eerst het amfitheater. Beneden zie ik de baden, met daarachter het centrale gebouw met receptie en ruimten voor massages en andere therapieën, dat alles omringd door majestueuze bergwanden. Dat moet wat zijn geweest, bedenk ik me, enkele eeuwen geleden. Historicus P. Vidal ziet dat in 1889 zo: ‘Vijfhonderd meter stroomopwaarts van het gehucht Saint Thomas verrijst in een schilderachtige omgeving op de linkeroever van de rivier naast drie natriumbronnen een klein health resort.’ In eerste instantie genieten uitsluitend de dorpelingen van het heilzame water, maar als in het midden van de 19de eeuw het kuuroord ontstaat, volgt belangstelling van elders. In die tijd moet je er wel wat voor over hebben om hier te komen badderen, want de postkoets stopt in Fontpédrouse en de laatste kilometers moeten worden gelopen.

Booking.com

Impulsen van local Jean Poudade in het begin van de 20ste eeuw, plus de ontwikkeling van de auto-industrie en de komst van de regionale Gele Trein deden de populariteit goed. Sinds 1988 is de gemeente Fontpédrouse eigenaar van het gezondheidsinstituut, lees ik later. In de baden is het trouwens rustig, van snelle zwemmers is geen sprake, je komt hier per slot van rekening ter ontspanning. In het kleinste bad zit iemand te lezen, elders wordt geluierd en soms geliefkoosd, althans daarvoor is zo te zien een kroelend, jong stel naar Saint Thomas gekomen.

Pad voor muilezels

Na een uurtje is het lichaam voldoende hersteld van de inspanningen en is het tijd om verder te trekken. Ik neem afscheid van gids Etienne en laat me per taxi vervoeren naar Vernet-les-Bains, waar me – maar dat weet ik dan natuurlijk nog niet – een hoogst aangenaam verblijf wacht in Villa Delphina, met als hoogtepunten de onderhoudende gesprekken met de innemende eigenaresse Annie Gatte en het copieuze ontbijt. Daarna staat een afsluitende wandeling op de rol, die qua karakter bijna volledig afwijkt van de eerste.

Gids Jean rijdt me daarvoor naar het bekoorlijke Nyer, het startpunt voor een kleine vijf kilometer wandelen naar het verlaten gehucht En. Ja ja, ik hoor de eerste kritieken al… voor zo’n afstand hoef je je wandelschoenen niets eens aan te trekken. Fout! De route door het ravijn van Tremen is al snel een geitenpaadje of zoals de Fransen het zo mooi zeggen: een ancien sentier muletier, een voormalig pad voor muilezels. Het is smal, stenig, kronkelig en kent stijgingspercentages die hoger aanvoelen dan het begin van de Keutenberg in Limburg, bekend en gevreesd bij wielertoeristen. Piepend en krakend kom ik boven, waar op een winderige hoogvlakte wel een panoramische beloning wacht. In het midden van mijn beeld staat een eenzame kapel met begraafplaats, de Église Saint-Just-et-Saint-Pasteur d’En. Als ik naar het westen kijk, weet ik dat in de verte La Cabanasse ligt, waar de korte reis gisteren is begonnen. Corona is nergens te bekennen. Afdalend denk ik weer aan Cecilia Stenfors.

Vind hier meer over de Oostelijke Pyreneeën

Lees ook:

Corona-ingrepen in België, Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië

Reisadvies van de Nederlandse overheid: welke reisadviezen zijn er?

Reactie toevoegen

Verrassingen in de Belgische Ardennen

Verrassingen in de Belgische Ardennen

Bij Nederlandse sportliefhebbers staan de Belgische Ardennen jaarlijks op de agenda, met Formule 1-coryfee Max Verstappen op het circuit van Spa-Francorchamps en wielrenner Mathieu van der Poel in de klassieker Luik-Bastenaken-Luik. De streek in het zuidoosten van België bekoort ook Nederlandse vakantiegangers, vooral gezien het grote aantal toeristische verrassingen.

Lees verder

Mondkapjes: welke wel, welke niet?

Mondkapjes: welke wel, welke niet?

Na de persconferentie van dinsdag 13 oktober is het duidelijk: nadat de mondkapjes al verplicht waren in het openbaar vervoer worden ze ook verplicht in winkels en publieke binnenruimtes. Nederland is daarmee niet het enige land, ook in veel andere landen zijn mondkapjes verplicht. Handig en noodzakelijk om er dus voldoende te hebben. Maar welke mondkapjes moet je nu gebruiken? Zijn ze allemaal even goed? En klopt de naam ‘mond’kapjes wel?

Lees verder

Tips voor het meenemen van je smartphone op reis

Tips voor het meenemen van je smartphone op reis

Uiteraard neem je je smartphone mee op reis, want wat moet je doen zonder mobiel? Je wilt immers in contact blijven met iedereen en de smartphone gebruik je vaak ook als camera. Het is wijs om vooraf bepaalde apps te downloaden.

Lees verder

Handige dingen voor op reis

Handige dingen voor op reis

Reizen is voorbereiden, het is veel meer dan het inpakken van een koffer of rugzak. Want… wat neem je precies mee? Paspoort, geld en kleding zijn wel de bekendste zaken; er zijn echter ook handige accessoires die jouw trip veel aangenamer kunnen maken. We geven wat tips en suggesties.

Lees verder

Blijf de hitte de baas: handige tips

Blijf de hitte de baas: handige tips

Tropisch warm in Nederland? Jazeker, het komt eigenlijk best vaak voor. Vorig jaar hadden we een tropische periode Ook komende week stijgen de temperaturen tot boven de 30 graden en is het hitteplan van RIVM actief. We weten allemaal dat we moeten zorgen voor afkoeling, zowel voor onszelf als voor onze huisdieren. Veel drinken is tip nummer 1. Maar wat kun je, zeker in deze coronatijd, nog meer doen?

Lees verder

Vertrouw je op een goed schoongemaakte hotelkamer?

Vertrouw je op een goed schoongemaakte hotelkamer?

Juist in deze corona-tijd is het heel belangrijk dat (hotel)kamers goed worden schoongemaakt en gedesinfecteerd. Veel hotels en accommodaties zorgen daar goed voor, maar er zijn er ook die nogal wat steken laten vallen, zo blijkt uit recent onderzoek van Inside Edition.

Lees verder