In een wereld, lang, lang geleden…toen je nog gewoon weg kon
In een wereld, lang, lang geleden waren er mensen die relatief vrij waren om te doen wat ze wilden. Hadden ze zin in een museumbezoek dan stapten ze in de auto, de trein of op de fiets en gingen op pad. Een hapje eten met of zonder vrienden? Gezellig. Vanavond om 7 uur okay? En vakanties werden gepland lang vooraf, of last minute. Waarbij vooral werd gekeken naar ‘waar willen we heen’ en wat is ons budget. Klinkt als een sprookje toch?
En dat sprookje gaat nog verder. Want ook uitjes en stedentrips waren populair en werden vaak spontaan geboekt. Want hoe leuk zijn Bordeaux, of Riga of Luxemburg. De mensen bekeken het aanbod, besloten wanneer ze wilden, boekten het hotel, de B&B, camping of het vakantiehuis en het enige waar ze zich nog zorgen over hoefden te maken was het inpakken van de bagage. En voor een bestemming in het buitenland zorgen dat het paspoort in orde was.Je auto of camper een vakantiebeurt had gekregen. Je op tijd op het vliegveld was. Waar je aansloot in een lange rij. Hoe dan ook, wat voor reis of vakantie het ook was, meer zorgen dan dat hadden ze niet.
Lang, lang geleden
Op de vertrekdag van de vakantie of het uitje kon het chaotisch zijn: ‘heb ik mijn vest wel mee’, of juist relaxed ‘wat we niet hebben kopen we ter plekke wel’. Eenmaal ter plaatse werd de stad ontdekt, de regio bezocht, de boodschappen gedaan en gegeten in gezellige restaurants waar je langs liep en spontaan naar binnen ging. Ze gingen naar festivals, concerten en bijeenkomsten waar ze dicht op elkaar gepakt stonden. Ze zongen, dansten en hadden plezier. Genoten van hun dagje, weekendje uit of vakantie. Kwamen thuis en nodigden familie en vrienden uit om alle ervaringen uit te wisselen.
Lang, lang geleden
Ze hoefden ze zich nergens vooraf voor aan te melden, geen tijdslot af te spreken of vooraf te moeten reserveren voor musea of restaurants. Ze hoefden geen vaccinaties of negatieve PCR-tests te hebben, een coronapaspoort te moeten tonen, in quarantaine te gaan, rekening houden met inreis- of uitreisbeperkingen. Ze hoefden niet in de gaten te houden of hun vakantiebestemming oranje, geel of groen was. Of hun eigen land misschien wel rood. Ze waren niet bang om in een groep mensen te staan of een supermarkt binnen te lopen. Ze waren relatief vrij om te doen wat ze wilden.
