Tunbridge Wells, intieme citytrip

John de Graaff - 12 mei 2011 - Groot-Brittannië

3 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

Bij een korte citytrip valt de keuze al snel op een Europese wereldstad. Puur op reis breekt er ook even tussenuit, maar gaat juist op zoek naar een intiemer reisdoel. Aan de overkant van het Kanaal hebben we een plaatje gevonden: Tunbridge Wells. En ook nog eens een echte koninklijke locatie, want in 1909 verleende koning Eduard VII het predicaat Royal aan onze bestemming in het graafschap Kent.

Tijd speelt een voorname rol bij een shortbreak, midweek of lang weekend weg. De reis moet niet al te lang of te vermoeiend zijn, want per slot van rekening hebben we ter plekke het nodige te doen. Lekker eten en drinken is zoiets, maar wat te denken van zaken als winkelen, museumbezoek en relaxen? Kortom, elk uurtje moet goed worden benut. Om het gevoel van vrijheid-blijheid te vergroten, kiezen we deze keer naar Engeland voor de eigen auto. Vanuit de Randstad rijden we in een kleine drie uur naar Calais, waar de SeaFrance Berlioz op ons ligt te wachten. In anderhalf uur staan we in Dover, twee uur later staan er twee cappuccino’s op ons tafeltje op een terras van de Pantiles in Royal Tunbridge Wells. Uit en thuis in nauwelijks zes uur… Sterker nog, in amper vijf uur, want de Britten doen niet aan zomertijd en zo winnen we mooi een heel uur. Uiteraard raak je dat ‘voordeel’ op de terugweg weer kwijt, maar de vakantie in het zuidoosten van Engeland duurt wel lekker langer.

Bron

Terug naar de Pantiles. Per slot van rekening is het gebied met de Georgische zuilengalerij jaarlijks voor duizenden en duizenden toeristen aanleiding om naar Tunbridge Wells te komen. Bovendien ligt hier de Chalybeate, de in 1606 ontdekte bron waar de stad haar naam aan heeft te danken. De vier eeuwen geschiedenis laten zich met moeite terugvinden: de historische panden zijn ingenomen door eigentijdse restaurants, cafés en winkels, het lokale toeristenbureau in de voormalige vismarkt is gesloten.
Die botsing der tijden doet zich overal voor. Neem Calverley Grounds. Het historische park in het stadshart was ooit onderdeel van Mount Pleasant House, waar de toekomstige koningin Victoria en haar moeder, de hertogin van Kent, geregeld verbleven. Met een beetje verbeelding zie je ze er weer lopen, bijvoorbeeld door de Italiaanse tuin. Het Royal Victoria Palace, een stukje verderop, zet je echter weer met beide benen in de 21ste eeuw. Een overdekt paradijs voor moderne koopgekken, anders valt het geheel niet te omschrijven. Gelukkig overheerst het authentieke, waardoor Tunbridge Wells aangenaam Engels kan worden genoemd.

Relaxen

Voor de nacht kiezen we een hotel aan de rand, gezegend met wellnessvoorzieningen, eigen eetgelegenheid en veel gratis parkeergelegenheid. Het Ramada Jarvis aan Tonbridge Road voldoet aan alle criteria, het koppelt zakelijkheid aan genoegens. Een ruime kamer met uitzicht op groen, een overdekt zwembad, een health en beauty studio, een restaurant en… live voetbal op het flatscreen in de bar. De verwennerij begint met zwemmen. Dat doen we weliswaar overdekt, maar door de grote ramen wel met een blik op een zomers stukje Kent. Dan is het de beurt aan Lucy Pilfold, de kittige therapeute die in het Ramada beauty studio Lucy’s heeft opgezet. Ik kies voor een revitaliserende facial, inclusief nek- en schoudermassages, waarbij en passant ook nog even de vochtbalans van de huid op peil wordt gebracht. Het is een heerlijk reinigend uurtje; al die aandacht voor het noordelijkste deel van het lichaam doen me gewoon aan zuidelijke genoegens denken!

Italiaans

Voor het diner gaan we dit keer de deur niet uit. En we boffen, want restaurant The Mallows staat deze dinsdagavond in het teken van Italië. Je kent dat vast wel: vitrines vol warme en koude gerechten, een tafel vol vers brood en een Italiaanse vlag tegen de muur. Die dingen zien we hier ook, maar The Mallows biedt meer. De gezette gerant blijkt weliswaar geboren in het ziekenhuis van het nabijgelegen Pembury, maar hij heeft overduidelijk Italiaans bloed. De hele avond is het ‘signori’, ‘signora’, ‘bruschetta’, ‘buon appetito’ en ‘tralalalalala’, maar echt vervelend wordt het niet. Het buffet is overigens heerlijk licht en vol aroma. Bij het tweede glas Chablis – want om nu alles Italiaans te doen… – concluderen we monter, dat we in Royal Tunbridge Wells in nauwelijks 12 uur tijd langs vier eeuwen Engelse geschiedenis zijn gegaan. Daar kunnen veel Japanse en Amerikaanse toeristen nog wat van leren.

Tips

Slapen

Van eenvoudig guest house tot statig sterrenhotel, het is er allemaal in Tunbridge Wells. Veel B & B’s zijn veelvuldig onderscheiden, net als The Brew House Hotel.

Eten en drinken

Tunbridge Wells heeft vele tientallen eet- en drinkgelegenheden. Japans, Frans, Italiaans, Chinees, Nepalees? Het is er allemaal te vinden. Pub/Inn The Barn wordt geroemd om de ‘best steaks of town’.

Winkelen

De overdekte galerij Royal Victoria Palace is de plek voor shoppers. In Cranbrook en Goudhurst vind je juist veel speciaalzaken. De combinatie tussen groot en klein maakt winkelen in Tunbridge Wells extra interessant.

Evenementen

Farmers’ Markets - markten met vooral lokale producten – worden regelmatig gehouden. Op de tweede en vierde zaterdag van de maand bij de Town Hall; op de eerste en derde zaterdag van de maand in de Pantiles.

De Spa Valley Railway is altijd een bezoek waard. Van 17 tot en met 19 juni 2011 is het extra leuk, want dan wordt op de historische spoorbaan stilgestaan bij de jaren ’40. Zo is er legermaterieel te zien en wordt er gekookt zoals onze oma’s en opa’s dat deden.

Hoe kom je er?

Royal Tunbridge Wells ligt op zo’n 80 kilometer ten noordoosten van Brighton en ongeveer 60 kilometer ten zuidoosten van Londen. Vanaf het internationale vliegveld Gatwick ben je er in een uurtje met de (huur)auto. Een andere manier is om per boot de eigen auto, camper, motor of fiets (!) de oversteek te wagen.

Reis naar Turnbridge Wells: boek je vliegticket bij Skyscanner