Bloggen over eten
'Blog jij wel eens over eten?' Deze vraag werd me van de week gesteld toen ik vertelde dat ik net naar Amsterdam geweest was en daar spontaan een hapje gluten- en vleesvrij had gegeten. Het antwoord daarop is 'ja'. Maar eigenlijk alleen als ik ook daadwerkelijk iets te melden heb. 'En hoe doe je dat op reis?' was de volgende vraag.
Tja, dat is altijd even een dingetje. Want als ik op persreis ga moet ik echt wel vooraf melden dat ik glutenvrij (geen keus) en geen vlees (eigen keus) eet. En nee, dat betekent niet dat ik vegetarisch ben, want ik eet wel vis. Dit omdat het anders soms bijna onmogelijk wordt iets te verzinnen dat zowel glutenvrij als vlees- en visloos is. En ik wil het anderen niet al te moeilijk maken. Een ander 'dingetje' zijn (pers)bijeenkomsten met hapjes of pers- of relatielunches. Ook daar laat ik altijd weten dat ik een dieet volg, meestal met een smakelijk resultaat.
Even melden hoe en wat. Het hoort erbij. Verrassend genoeg blijkt het meestal dus geen enkel probleem te zijn. Nu maak ik er zelf geen drama van als ik twee keer per dag een bordje sla te eten krijg. Aangevuld met een glutenvrije cracker, die ik altijd bij me heb, is dat prima eten. Maar grappig genoeg krijg ik juist vaak super lekkere gerechten. Zo smakelijk en fantasievol dat het gezelschap met water in de mond naar mijn bordje staart terwijl zij voor hun neus het zoveelste vleeshompje hebben liggen. Dan ben ik de bofkont. Echt.
Wel of geen punt
Over dat vlees. Een andere vraag is vaak of ik er een probleem mee heb dat andere mensen dat eten. Welnee. Daar zeg ik ook nooit iets over omdat het mijn keus is om het niet te doen omdat ik het a. niet zo lekker vind, en b. vanwege de dieren en hoe we daarmee omgaan. Maar het is ook de keus van anderen om het wel te eten. Dat is voor mij geen enkel punt.
Wat ik wel een punt vind is als mensen denken dat die croutons wel even van mijn sla afgehaald kunnen worden. Nee. Helaas. Dat heet kruisbesmetting en dat is voor mij niet zo goed. En ook die friet, gebakken in de frituurpan met snacks, kan ik jammer genoeg niet eten. En ijs... ook niet altijd glutenvrij. Net als drop, sauzen en soepen. Ook kan ik niet 'delen' met boter, jam en ander beleg. Daar moet ik wel een punt(je) van maken en dat leg ik dan ook graag even uit omdat het misschien wat 'hebberig' overkomt als je als eerste spullen van een schaal pakt.Echt. Dat heeft een reden.
Menukaart spellen
Ga ik niet op persreis en wil ik spontaan ergens uit eten dan moet ik echt de menukaart spellen, elk ingrediënt navragen en de keuken op het hart drukken mijn visje niet op dezelfde plank te kruiden als die waar al een ander in de bloem gewenteld exemplaar heeft gelegen. En nootjes zijn geen probleem. Melk ook niet. En kaas... mmm, lekker!
En dat bloggen: nu dus. Of wanneer ik ergens bijzonder verrassend en lekker heb gegeten, zoals in Riga en op Malta en Gozo. Want over die pareltjes onder de zwijnen heb ik het graag.
