De wondere wereld van de luchtvaartbeveiliging
Stukje korter
Ik reisde van Rotterdam naar een Europese bestemming. In mijn handtas zat alles waarmee ik altijd reis, inclusief een nagelvijl. Op de luchthavens Schiphol en Eindhoven nooit problemen mee gehad. De controle op Rotterdam vond het echter een zeer gevaarlijk wapen. "Als het geheel nu een paar centimeter korter zou zijn is het geen probleem", was het antwoord op de vraag waarom het nagelvijltje niet mee mocht. Ik brak ter plekke het handvat van het vijltje af en deed de twee stukken in mijn tas. Het was een paar centimeter korter.
Litertje meer of minder
Ik reisde in de Verenigde Staten met een lokale vlucht. Aan boord allemaal mensen met eten, en literflessen water en cola. Zelf meegenomen. Zonder enig probleem. Maar een dicht blikje drinken meenemen van de VS naar Amsterdam bleek onmogelijk. En juist vandaag is uit intern onderzoek op bevel van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid gebleken dat er ernstige veiligheidsproblemen zijn op tientallen drukke luchthavens in de VS. Er werden valse bommen en wapens door de veiligheidscontrole gesluisd die in 95 procent van de gevallen niet werden ontdekt!
Waar is mijn leasekind?
Schiphol heeft nu een nieuw systeem, compleet met de 'handen omhoog' scanner. Ik ben hier geen fan van, niet omdat ik vind dat de veiligheid in het gedrang moet komen, maar vooral ook omdat er toch altijd nog even 'nagevoeld' wordt én het opvallend is dat personeel en mensen met kleine kinderen er niet doorheen hoeven. Ik vroeg in New York, waar ze deze scanners ook hebben, of ik door het andere veiligheidspoortje mocht. Dat mag je altijd vragen trouwens. Al vonden ze het daar wel vervelend en lieten ze me weten dat ik dan nog wel gefouilleerd moest worden. "Nee, inderdaad, dat hoefde vroeger niet, maar nu wel." De vrouw die dat moest doen was echter weg. Geduld dus. Meer dan een half uur geduld. In tussentijd passeerden de een na de andere ouder met kind het 'gewone' poortje. Zonder extra gefouilleerd te worden. Wat die allemaal niet mee hadden kunnen nemen... Helaas had ik geen klein kind bij me, en was een leasekind ook zo snel niet voorhanden. Het vliegtuig heb ik overigens nog net gehaald.
Strippen of niet?
Op de ene luchthaven moet je je zo ongeveer strippen, op de andere loop je zo door, met schoenen en al. Vloeistoffen. Nog zo'n dingetje: al een paar jaar doe ik mijn 'vloeistoffen' niet meer in een plastic zakje, ook al staat op de informatieborden nog steeds dat het verplicht is. Alles ligt los in mijn tas. Nooit problemen. Op geen enkele luchthaven. Behalve op Heathrow, maar dat is volgens mij altijd drama. Daar kom je behalve met plastic kinderschaartjes, al in conflict met de security als je een contactlensdoosje met vloeistof in je tas hebt zitten. En dan je camera. Op de ene luchthaven moet je die bijna slopen. Op de andere mag het hele spul, compleet met lenzen, batterijen en opladers, gewoon in de tas blijven.
Laptops: hier moet hij open, daar mag hij dicht blijven. Soms hoef je hem niet eens uit je tas te halen.
Punt is dat er blijkbaar geen uniforme regels en voorschriften zijn. Dat zelfs een nagelvijl op de ene luchthaven geen punt is, en op de andere een gevaarlijk wapen. Je kunt op grote luchthavens soms makkelijk verdwalen, maar bij de security check raak je op elk vliegveld de weg simpelweg kwijt.
Reacties