Tips voor 'different roads'
Het is niet moeilijk om in gesprek te raken met Amerikanen. Wij vinden ze erg toegankelijk en geïnteresseerd in ons doen en laten en vinden het prachtig dat je helemaal uit Europa komt. Zodra we ergens zijn, al is het in een restaurant, wordt gevraagd waar we vandaan komen en wat we gaan doen. Bij ons relaas over ‘parkentocht’ en ‘shutdown’ beginnen ze allemaal direct hun excuses te maken. Alsof ze er iets aan kunnen doen. Dat willen ze wel, en daarom dragen ze dan ook direct alternatieven aan van dingen die we ‘zeker moeten bezoeken’. Zo stonden we van de week op de camping in Salt Lake City. Heel handig: er rijdt een gratis shuttlebusje van de camping naar de stad. Je hoeft alleen maar even bij de receptie aan te geven dat je mee wilt en zij bellen het busje om je op te halen.
Hierheen, daarheen
Zo gezegd, zo gedaan. Maar na 10 minuten nog geen busje. ‘Laten we nog even wachten’, zegt mijn veel geduldiger wederhelft. Na nog eens 5 minuten slaat de twijfel toch toe. “Ze zal toch wel gebeld hebben?”. Nee. Dat had ze niet. Onder duizend excuses brengt ze ons wel even met de auto naar het centrum. Service with a smile, en met tips voor ons uitje in de stad.
Terug nemen we wel het busje. De chauffeur en zijn vrouw, want gezellig met zijn tweetjes, vragen ons het hemd van het lijf en geven ons spontaan tips voor de omgeving. Park City is een van de tips en we besluiten om er de volgende dag heen te gaan. Het blijkt een erg leuk historisch stadje met een interessant museum en veel galeries. Wanneer we een van de galeries binnengaan wordt ons weer gevraagd waar we vandaan komen, en wat we gaan doen. De galeriehoudsters geeft ons de tip om over de Guardsmans Pass terug te gaan naar Salt Lake City. “Very scenic”. En, o ja, we gaan naar Moab begrijpt ze. Nou, dan heeft ze ook nog wat leuke alternatieven voor als het nationale park Arches nog gesloten is.
Nog een ontdekking
We rijden de pas en het is inderdaad een fantastische route. We klimmen tot ongeveer 3 kilometer, rijden langs besneeuwde bermen, kijken neer op de prachtige herfstkleuren in het dal en komen via deze pittoreske weg terug op de snelweg richting camping.
De volgende dag rijden we, na een overnachting in een State Park (die zijn wel open), door naar Moab. En daar zijn we nu. Met alle tips om ‘hierheen en daarheen ‘te gaan. En ja, Arches is nog gesloten, dus we gaan ze allemaal uitproberen.
Shutdown of niet, we ontdekken op onze ‘different roads’ zeker mooie dingen. We reizen door een deels niet functionerend land en laten ons op onze route leiden door haar zeer behulpzame inwoners. Ook dat is een echte ontdekking!
Songs from the road: Joe Cocker, Different roads
Reacties