Help Laura de wereld over
Tientallen mensen hebben de afgelopen tijd geld gestort om Laura Dekker van St. Maarten te krijgen, waar ons zeilende tienermeisje is gestrand. Ik heb niets bijgedragen, om heel uiteenlopende redenen. Maar wat beweegt degenen, die wel in het noodfonds hebben gestort?
Betrokkenheid, medelijden, protest; het zijn wat woorden die als een mogelijke verklaring door mijn hoofd blijven schieten. Iemand wil echt dat Laura de jongste solozeilster rond de wereld wordt, iemand betaalt voor het restant van de trip om haar zo snel mogelijk weer bij haar liefhebbende ouders te krijgen of iemand wil alle Nederlandse instellingen van jeugdzorg laten zien hoe volwassen een 15-jarige al kan zijn.
Voorlopig hou ik het op medelijden. Arme Laura: alleen met haar schoolboeken op een eiland, waar het de hele week 24 graden of warmer is. Laura: een jaarwisseling zonder sneeuwbal of oliebol. Ik ga toch snel geld overmaken, want des te eerder kan ze in Nederland haar vriendjes en vriendinnetjes op school in de armen vallen. Net als mijn dochters, na de kerstvakantie.
