Van hollen tot stilstaan

Madeleine van de Wouw - 13 maart 2014 - Reisprikkels

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

Het is donderdag, en ik ben iets meer over de helft van mijn cruisetrip. Een trip waar ik niet veel hoef of moet. En ik moet bekennen...dat nietsdoen gaat me zo langzamerhand steeds beter af. Want voor cruisen ben je óf in de wieg gelegd, en kun je je daar van nature aan overgeven, óf moet je dat leren. In mijn geval dus leren. Gelukkig leer ik snel.

De eerste dag aan boord van de Eurodam is het zoeken naar de nog onbekende weg. Waar zit het restaurant, waar de bibliotheek? Hoe kom ik bij het zwembad en wat is de snelste route naar de sportzaal, want een mens moet ook tijdens het nietsdoen aan de conditie blijven werken nietwaar. Even voor de mensen die nog nooit een cruise hebben gemaakt: het leven aan boord is te vergelijken met een klein dorp. Het cruiseleven bestaat ook uit keuzes maken: wanneer ga ik iets eten? Wat ga ik eten? Waar haal ik mijn snackje dit keer? Ga ik nu al ontbijten of wacht ik nog een half uur? Zwemmen of toch op het zonnedek? En…welke excursies ga ik doen als we aan land zijn?

Daar moest ik dus even ingroeien, zeg maar. Die smaak heb ik nu wel te pakken. Dat ik weet dat het een week duurt is voor mij precies goed.

Cruisen is ook mensen ontmoeten. Het lijkt vreemd, maar je leert een groot deel van de paar duizend gasten snel kennen. Verbazingwekkend vlug leg je contacten. Je wisselt cruise-ervaringen uit. Hoort de vergelijkingen van het eten aan boord van schip x en schip y. Zoals ik al zei, het is net een klein dorp. En naar mate de week vordert groet je dan ook steeds vaker en meer ‘oude bekenden’ in een restaurant of aan dek.

Na de eerste dag onwennig rondhobbelen heb ik heb de knop omgezet. Ik geniet. Van het niets doen. Van een week waarin alles geregeld is. Van de simpele keuzes die mijn leven een week lang beheersen. Nog een paar dagen. Thuis zal ik weer een knop moeten omzetten. Maar ik heb ontdekt dat ik dat in ieder geval kan. Maar nu? Blijf ik hier zo op het bankje liggen met mijn voetjes omhoog of ga ik maar eens een lekkere kop koffie halen. Weet je wat, ik neem de trap. Heb ik ook weer wat extra lichaamsbeweging…ook dat is een keuze.