Naturisme: een stand van zaken - Naturisme: vervolg stand van zaken
Artikelindex
Ierland
‘Vechten tegen wetten uit 1840’
A
Het zal niemand verbazen, dat Ierland geen officiële naturistenstranden kent. "Maar we hebben wel veel mooie stranden, waar al sinds jaar en dag naturisten zijn te vinden. Recentelijk hebben we een echte stap gemaakt: de vereniging Aquarius in Dublin heeft elders in het land een stuk grond gekocht, waar naturisten wild kunnen kamperen". Gallager en zijn mensen van de INA willen de komende tijd twee dingen bereiken: de wet zodanig wijzigen, dat naturisme mogelijk wordt, en lokale bestuurders zover zien te krijgen dat ze op stranden faciliteiten aanbieden. De veranderingen zullen niet vandaag of morgen zijn gerealiseerd, dat realiseert de voorzitter zich ook wel. "Ierland is heel klein; iedereen weet er alles van elkaar. En dan is het moeilijk voor de lokale onderwijzer om voor zijn naturisme uit te komen".
Met een praktijkvoorbeeld illustreert hij de huidige toestand in zijn land. "Een bejaard echtpaar gaat elke ochtend naakt zwemmen in zee, op een afgelegen plek. Niemand kan de twee zien. Toch krijgen ze bezoek van de politie. Waarom doen we zo krampachtig? Nee, in een proefproces zien we niks. Mocht het wel tot een zaak komen, dan zullen we hen uiteraard steunen".
Italië
‘Enorme trek naar het buitenland’
De Italiaanse federatie is klein, zeker vergeleken met andere grote Europese landen. Bij de FENAIT zijn 5000 Italiaanse naturisten aangesloten, dertien associaties en een tiental terreinen. Met de toestemming van het gemeentebestuur van San Vincenzo (Toscane) heeft Italië nu officieel drie naaktstranden. Daarnaast zijn er langs de kusten van het vasteland en van de eilanden Sicilië en Sardinië uiteraard honderden mogelijkheden, al weet je nooit precies hoe de lokale autoriteiten op naakte zonaanbidders of – aanbidsters reageren. Want dat Italianen ook graag uit de kleren gaan, staat volgens Ribolzi onomstotelijk vast. "Jaarlijks gaan naar schatting 500.000 mensen voor een naturistische vakantie naar het buitenland; naar Kroatië, Frankrijk en Corsica en de Balearen, waaronder het bijzonder mooie Formentera. Er is een enorme trek naar het buitenland".
Natuurlijk probeert de Fenait deze groep ook voor het naturisme in eigen land te interesseren. Mogelijk trekt de nieuwe club, die enkele Nederlanders volgens de Italiaanse voorzitter in 2011 in het centrum van het land willen opzetten, al een deel van hen over de streep.
Kroatië
‘We moeten naturisme als merk gaan zien’
En toch is Davorin Žugčić ongelukkig. De voorzitter van Društvo Naturista Hrvatske (DNH), de Kroatische naturistenfederatie, leeft in zekere zin in onmin met de toeristische autoriteiten. "Ik vind het naturisme heel belangrijk voor mijn land; het ministerie van toerisme en het landelijke verkeersbureau niet. Zij vinden het geen onderwerp. Althans, dat maak ik op uit het feit dat ik geen reactie krijg op verzoeken voor het opzetten van speciale campagnes…’
Met 130 leden, vooral woonachtig in de hoofdstad Zagreb, valt het georganiseerde naturisme in Kroatië te verwaarlozen. Als toeristische sector groeit het naturisme echter wel gestaag, stelt Žugčić. Hij signaleert daarbij wel een probleem. Neen, niet de rooms-katholieke kerk, maar het toenemende vrije ondernemerschap. "Veel terreinen worden geprivatiseerd en dan komen er nieuwe managers. Die hebben vaak niets met naturisme; die mannen en vrouwen denken vooral aan omzet en winst. En dus is er een verandering in denken nodig, bij het ministerie en bij het verkeersbureau. Naturisme moeten we gaan zien als een merk voor het Kroatische toerisme".
Luxemburg
‘Voor de autoriteiten bestaan we niet’
Politiek dan wel bestuurlijk zijn er in zijn land geen problemen, als het om naturisme gaat. "De autoriteiten laten ons met rust, voor hen bestaan we eenvoudigweg niet. We zijn eigenlijk volledig op onszelf aangewezen. Welk beeld ik van het naturisme in Luxemburg heb? Naturisme heeft bij ons een uiterst familiaal karakter, al blijkt het in de praktijk heel lastig om jongeren te interesseren. Ja, we doen er echt alles aan om hen meer bij het naturisme te betrekken. Zo staan we elke twee jaar op de Vakantiebeurs in eigen land, onder meer met de boodschap dat naturisme heel normaal is”.
Nederland
‘Lacherige van naturisme is er wel af’
Bij zo’n marktleider hoort een goede organisatie, zoals de NFN. "De federatie speelt in het geheel een grote rol, vooral in de afgelopen jaren. Onze jongste campagne naaktisgeen.nu bijvoorbeeld heeft het lacherige van naturisme er wel vanaf gehaald". Daarnaast wordt de NFN volgens Smeeman bij lokale dan wel regionale conflicten steeds meer gezien als partner. "De NFN is een kennisbron, een infobron, die daarnaast steeds meer aan belangenbehartiging doet. Wie weet leidt dat tot de realisering van nieuwe terreinen in Nederland".
Henk Smeeman ziet het naturisme meer en meer verschuiven van idealisme naar naaktrecreatie. "We willen er zijn voor de naaktrecreant van links naar rechts, van boven tot onderen. Kampeerders nemen vandaag de dag geen genoegen meer met drie bomen en één toilet. In dat kader is ook ons magazine UIT! heel belangrijk. In 2011 gaan we praten of het magazine ook niet in de kiosk moet komen te liggen".
Nieuw-Zeeland
‘We hebben de opgaande lijn te pakken’
Officiële naaktstranden heeft het land niet, stelt Mercer. "Er is namelijk geen wet, die het bloot zijn bestrijdt". Desondanks moet de New Zealand Naturist Federation met een zekere regelmaat optreden als tussenpersoon, sterker nog: als mediator. En veelal met succes, laat de voorzitter met een glimlach weten. "Recentelijk is nog een fietser in hoger beroep vrijgesproken, die op een stille weg naakt had rondgereden. Inderdaad, na onze tussenkomst. Wat je ook vindt van zo’n blote actie, de man had geen enkele wet overtreden".
Net als de Verenigde Staten kent ook Nieuw-Zeeland enkele aparte organisaties voor naturistische doelgroepen. Zo hebben de liefhebbers van vrije stranden zich verenigd in Free Beaches New Zealand Inc. en doen de leden van Naturists United Driving Vans Anywhere Naturally (NUDVAN) niets liever dan met hun kampeerwagens naturistenterreinen dan wel naaktstranden bezoeken. "Het gaat in Nieuw-Zeeland allemaal om vrijheid, blijheid", concludeert Ken Mercer.